Leken beschouwen het vaak als een vervelend en onschuldig kwaaltje, maar het Restless Legs Syndrome (RLS) bezorgt patiënten slapeloze nachten. Jarenlang. En de huisarts? “Die weet nog vaak van niets.”


Hi_Fotolia_86398845_Subscription_Monthly_M

 

RLS is een neurologische aandoening die bij circa 7 procent van de volwassenen voorkomt. Een heftig, brandend, kriebelend gevoel en een onbedwingbare drang om te bewegen, vooral ’s avonds en ’s nachts, zijn de belangrijkste symptomen. De diagnose wordt gesteld op basis van vier criteria. Wie aan deze criteria voldoet, kampt met RLS. Toch wordt de ziekte vaak over het hoofd gezien, stelt Joke Jaarsma, vicevoorzitter van Stichting Restless Legs. “Patiënten hebben in het verleden altijd te horen gekregen dat er niets aan te doen is en gaan daarom ook nu niet naar de huisarts. De groep die wél gaat, wordt regelmatig met een kluitje het riet in gestuurd, omdat huisartsen vaak onvoldoende zijn geïnformeerd. Ze denken bijvoorbeeld dat het spierkramp is of ze behandelen alleen de slaapstoornis.”

Misverstanden
Rondom RLS bestaan verschillende misverstanden. Restless Legs Syndrome wordt bijvoorbeeld vaak in verband gebracht met spataderen. Jaarsma: “Er zijn zelfs mensen die de spataderen hebben laten verwijderen in de veronderstelling dat daardoor de klachten zouden verdwijnen. Maar er is geen verband tussen spataderen en RLS. En het is zeker geen psychische aandoening, iets wat ook weleens wordt gesuggereerd.” Het feit dat er inmiddels genen zijn geïdentificeerd die RLS-specifiek zijn helpt die fabel uit de wereld. Overigens zit de aandoening wel letterlijk tussen de oren, want RLS wordt veroorzaakt door een verstoord transport van de neurotransmitter dopamine. “Het is echt een serieuze ziekte die veel meer aandacht verdient dan het nu krijgt. En er is wel iets aan te doen, zeker voor de ernstiger gevallen zijn er nu medicijnen die de klachten vaak afdoende onderdrukken.”

facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail