https://www.scapino.nl/diabetesschoenen
http://www.fondsnutsohra.nl/

Twee jongeren, Jelmer (19) en Robin (23), vertellen hoe het is om te werken en te studeren met een chronische aandoening.


Hi_DSC01484-3

 

Ruim 14% van de jongeren in Nederland, zo’n 500.000, heeft een chronische aandoening, zoals astma, diabetes, reuma of de effecten van kinderkanker. Door ontwikkelingen in de geneeskunde worden zij steeds vaker ouder dan 18 jaar. Deze jongeren willen, net als leeftijdsgenoten, studeren en werken, maar dat blijkt niet zo gemakkelijk. Het hebben van een aandoening leidt vaak tot schooluitval, werkeloosheid en studeren en werken op een lager niveau.

Heb je ondersteuning nodig om je opleiding te kunnen volgen?
JELMER: Ja. Ik maak af en toe gebruik van een rustruimte op school. Verder is het prettig dat er kluisjes, een lift en een medicijnkoelkast aanwezig zijn. Ook heb ik taxivervoer van en naar school. Het volgen van een opleiding is heel belangrijk, maar zorgt er ook voor dat ik minder tijd heb voor sociale activiteiten en sport. Door deze ondersteuning raak ik mijn energie niet kwijt aan bijvoorbeeld reizen naar school.

Heb je je medestudenten verteld over je aandoening?
JELMER: Ja, in een mentorles heb ik mijn verhaal verteld en een filmpje laten zien. Bovendien mogen mensen mij altijd vragen stellen. Het gevaar van het niet vertellen is dat mensen mij overschatten want je ziet niks aan mij. Negen van de tien keer kan ik gewoon meedoen, maar als het mis gaat dan moeten ze weten wat ze moeten doen of welke hulp ze moeten inschakelen.

Denk je dat je dat werk een andere betekenis heeft voor jou dan voor gezonde leeftijdsgrobin:?
ROBIN: Via mijn werk heb ik veel te maken met jongeren met een chronische aandoening. Daardoor weet ik hoe bijzonder het is dat ik überhaupt werk heb. Er zijn zoveel jongeren die gedwongen thuis op de bank zitten. Niet omdat ze ziek zijn, maar omdat ze niet worden aangenomen. Mede hierdoor ben ik, net als veel andere jongeren die wel werken, ontzettend gemotiveerd.

Denk je dat jouw aandoening tot bepaalde kwaliteiten van jou heeft geleid?
ROBIN: Ik denk zeker dat bepaalde eigenschappen sneller en meer ontwikkeld zijn. Ik ben zelfstandig, erg verantwoordelijk en niet op mijn mondje gevallen. Dat komt vooral omdat ik al mijn hele leven zelf medicijnen moet nemen en al jong leerde dat je altijd scherp moet blijven op beleid van autoriteiten (lees artsen).

Wat zouden jullie je medestudenten en (toekomstige) collega’s
willen meegeven over jongeren met een chronische aandoening?
JELMER en ROBIN: Vraag! Vraag hoe je die jongere kan ondersteunen, er bij kan betrekken en wat lastig voor ze is. Deze jongeren voelen zich vaak anders en alleen, maar zouden graag door het leven gaan als ieder ander. Dus zonder nadenken naar sport, school en werk kunnen gaan. Meestal staan deze jongeren er open voor om over hun aandoening te praten en vinden ze het belangrijk dat anderen er van af weten.

Vandaag komen honderd sleutelpersonen uit de politiek, het bedrijfsleven en de doelgroep samen om oplossingen te creëren voor jongeren met een chronische aandoening. Deze Club van 100 is onderdeel van het landelijk programma Zorg én Perspectief, dat de verschillen tussen jongeren en gezonde leeftijdsgenoten op de gebieden sport, school en werk wil verkleinen. Meer weten? Ga naar www.fondsnutsohra.nl/zorg-en-perspectief. Heb jij zelf een chronische aandoening en wil je daarover praten? Ga naar ALL OF ME.nl

facebooktwittergoogle_pluslinkedinmail